„PRZYGODA XX WIEKU
— Panie profesorze, obecnie szybko wzrasta ilość osób uprawiających bieg. Większość z nich jest zadowolona z biegania, ale są również tacy ludzie, dla których treningi są męczarnią...
— Wszystko jest możliwe, szczególnie na początku. Czy, na przykład pan, jako człowiek uprawiający bieganie oraz wiele piszący na ten temat, jest w stanie sobie wyobrazić, że bieg po zdrowie może wywoływać ujemne emocje
— Szczerze mówiąc, mogę, panie profesorze. Powiem więcej mnie samemu bieg nie zawsze dostarcza przyjemnych wrażeń, szczególnie na początku treningu.
— Pozwolę sobie zapytać w takim razie, dlaczego w ogóle pan biega
— Ja sam zadawałem sobie często to pytanie i znam na nie odpowiedź mam wtedy wspaniały nastrój i dobre samopoczucie. Biegam nie dla samego biegania, lecz dla własnej satysfakcji.
—Rzeczywiście, taki powód jest zupełnie wystarczający.
— A co w takim razie mają robić ci, którzy nie mają nawet takiego bodźca
— Powinni zmniejszyć obciążenie i kontynuować trening. Z czasem przezwyciężą niechęć, aż w końcu bieganie na pewno zacznie przynosić im zadowolenie; jestem o tym przekonany.
— Ale niech pan sobie wyobrazi, panie profesorze, człowieka, który biega nie pierwszy rok, i mimo wszystko każdy trening stale przyprawia go o rozpacz. Tym niemniej człowiek taki biega tylko dlatego, ponieważ zdaje sobie sprawę z ogromnego znaczenia biegu dla zdrowia.“(10)