„Na podstawie wcześniejszych badańj Ingenhousza, Priesdeya, Sennebiera i Saussurea za podstawę życia i wzrostu roślin uznał Liebig fotosyntezę, uwzględniając jednocześnie problem azotu i składników mineralnych, pobieranych z gleby. „Roślina żyje — pisał Liebig — kwasem węglowym, amoniakiem (kwasem azotowym), wodą, kwasem fosforowym, kwasem siarkowym, kwasem krzemowym, wapniem, magnezem, potasem (sodem), żelazem, niektóre potrzebują soli kuchennej". Było to już zupełnie nowoczesne ujecie zagadnienia odżywiania się roślin, z uwzględnieniem najważniejszych pierwiastków.
Biorąc pod uwagę skład chemiczny rośliny i te pierwiastki, które występują w największych ilościach (tzw. organogeny), Liebig w niezwykle prostych słowach przedstawił metabolizm roślin i zwierząt „Kohlensaure, Ammoniak und Wasser enthalten in ihren Elementen die Bedingungen zur Erzeugung aller Tier und Pflanzenstoffe wahrend ihres Lebens. Kohlensaure, Ammoniak und Wasser sind die letzten Producte chemischen Processes ihrer Faulniss und Verwesung" (Kwas węglowy, amoniak i woda zawierają pierwiastki niezbędne do wytwarzania wszystkich substancji zwierzętom i roślinom podczas ich życia. Kwas węglowy, amoniak i woda są ostatecznymi produktami chemicznego procesu ich gnicia i butwienia). Tak więc cały metabolizm został w sposób uproszczony sprowadzony do asymilacji dwudenku węgla i azotu.“(13)