„Jeszcze raz ożyła nadzieja, że usiądzie w kapitańskiej kabinie pasażerskiego samolotu. Było to w roku 1988, gdy sprawą zwolnionych instruktorów zajął się — do dziś nie wie z czyjej inicjatywy — mecenas SiłaNowicki. Ale nawet nie doszłomiędzy nimi do rozmowy. Podobno znany ze swej bezkompromisowości obrońca pokrzywdzonych dał się zasugerować odpowiedzią dyrekcji Lotu, że pozbywano się wyłącznie marnych fachowców o wątpliwym morale. Możliwe — myśli teraz — że adwokatowi podsunięto nazwiska lotników zamieszanych w afery przemytnicze, jakby choćby głośną „srebrną", czy narkotykami. Bo wrzucono ich do jednego worka, razem ze zwolnionymi za działalność związkową.
Kapitan Stanisław Płachciński, zastępca Welscha w Niezależnym Związku Personelu Latającego i Pokładowego również otrzymał trzydziestego kwietnia wymówienie. W dołączonej opinii napisano, że jest bardzo dobrym, doświadczonym pilotem, kulturalnym i obowiązkowym. „W czasie wykonywania służby wykazywał duże zainteresowanie sprzętem oraz bardzo dobrą znajomość zagadnień lotniczych. Kontrolę wiadomości teoretycznych, a także kontrolę w powietrzu zaliczył na ocenę bardzo dobrą. Zna doskonale język angielski. Dba o swój wygląd zewnętrzny. Otrzymał wiele pochwał i podziękowań". 1 na końcu dopisek „Zwolniony z pracy na skutek likwidacji stanowiska pracy".“(15)